- to nie jest sen o śmierci, ani przypływ poetyckiej wzniosłości
to zwykły w kakofonii najnowszego stulecia pęd do spokoju
słuchania samego
bo nawet teraz, siedząc w mieszkaniu w małym mieście
słyszę tokarki i samochody
i kakofonikę
a zwykły świat dostępny za darmo pokoleniom słono kosztuje
You’re currently reading “sen o pragnieniu ciszy,” an entry on Wierszufka
Czasami zdarzy się chętka żeby popełnić jakąś wypocinę. Co wtedy. Chętka chybko przechodzi – no z wyjątkiem pisania na wykładach, bo trzeba siedzieć a nie ma co robić.
A może da się oszlifować talent, pierwej go znalazłszy. Podobno 10000 godzin wystarczy do osiągnięcia mistrzostwa. Dobrze. Zakład mnie ze mną – czy za 20 lat będę poetą?
Skorzystam z wolności publikacji na blogach – wyobraźcie sobie Kochani dwadzieścia lat temu ile się trzeba było napocić żeby wcisnąć coś do gazety. A tu – klikam a klikam, serwera nie zabraknie.
Może się też zdarzy komentarz, da Bóg, to rzeczowy.
Wpisy na zmianę moje i Poetów – przepiszę coś cudzego aby poobcować.
Valete
No comments yet
Jump to comment form | rss komentarzy [?] | trackback uri [?]